استان فارس
Search

کانون خبر ایران / سپاسی از مریدان به نام  شهید آیت الله دستغیب بود.

سردار شهید حاج عبدالمجید سپاسی 

 زندگی نامه شهید عبدالمجید سپاسی

۱ـ شهید عبدالمجید سپاسی .

۲ـ محل تولد شیراز

۳ـ تاریخ تولد ۴/۷/۱۳۴۰

۴ـمسولیت معاون عملیات لشکر ۱۹ فجر

۵ – تاریخ شهادت : ۱۳۶۶/۱۲/۲۹

۶ـمحل شهادت : جبهه دربندی خان شمال خرمال ارتفاعات سه تپان

۷ـ محل دفن: گلزار شهدای شیراز

شهید عبدالمجید سپاسی در روز ۴ مهرماه ۱۳۴۰ به دنیا آمد. هنوز سیزه سالش نشده بود که پدرش را در اثر سانحه ی رانندگی از دست داد. فوتبالش عالی بود و امید های زیادی به او می رفت.

کانون خبر ایران / سپاسی از مریدان به نام  شهید آیت الله دستغیب بود.

بعد از انقلاب وارد سپاه شد. وقتی که صدام هوای قادسیه کرد او هم از بی راهه های بهمن شیر به آبادان رفت و در توپخانه مشغول به خدمت شد. با شکل گیری لشکر۱۹ فجر فارس کار خود را به عنوان فرمانده گردان آغاز کرد تا این که معاون عملیاتی لشکر شد.

هر عملیاتی که فکرش را کنید حاج مجید بوده؛ از خیبر و قدس ۳ تا کربلای ۴ و ۵ و …و در نهایت والفجر۱۰. تو سپاه معروف به علمدار لشکر ۱۹ فجر است. شجاع بود و نترس مثل کوه. شهید سپاسی خمپاره انداز(خمپاره چی)بود، او شب هنگام در عملیات والفجر۱۰، در حلبچه بر روی ارتفاعی به نام سه تپان به وسیله ترکش خمپاره که به کنار گوشش در شقیقه او اصابت کرد به فیض شهادت نائل آمد.

دوستان مجید كه در تیم فوتبال « بهزاد شیراز» بازی می کردند به پاس تكریم او، نام تیم خود را به «شهید مجید سپاسی» تغییر دادند. این شهید عجب فوتبالیستی بود، غیرتی داشت مثال زدنی، گلزنی بود تمام عیار، فرصت ها را از دست نمی داد، او ستاره ستاره ها بود، در زمین فقط راه نمی رفت! می دوید تا پای جان، شلیک های ناگهانی اش همیشه تو چهار چوب بود، ضربه های مهلکش را هیچ دروازبان عراقی نمی توانست مهار کند. گل نمی زد اگر می زد، هتک تریک می کرد.

مجید ابرویش را بر نمی داشت، موهایش را ژل نمی زد، پارتی های شبانه جاش نبود، مثل امروزی ها پاتوق نشین قلیان کش ها نبود، ماشین میلیونی نداشت، رقم قرارداد هایش را می شد براحتی شمرد، برای برد و باخت تبانی نمی کرد، او را با دلالی کاری نبود، هتل های چند ستاره محل اقامتش نبود، مجید جوانمردانه بازی می کرد و تکل از پشت و توهین و تهمت به حریفش نمی زد، او همیشه در یک لباس بود، سرخابی نبود.

شهید سپاسی اهل قهر و باج گیری نبود، هر روز مصدوم نمی شد به هر بهانه ای! وفتی تیمش می باخت دنیا بر سرش خراب می شد، قسم می خورد بازی بعدی جبران می کند، خودش را به بی خیالی نمی زد. باخت را گردن داور و زمین نمی انداخت. مردانه بازی می کرد.

دنبال شهرت نبود، عاشق فوتبال بود، بعد از گذشت سالیان دراز عمر فوتبالی مجید هنوز تمام نشده، این روزها تیمی به نامش مزین شده و شهید سپاسی کماکان در میدان فوتبال حضور دارد

در ادامه

وصیت نامه شهید:

به نام او که همه چیزم از اوست ،به نام او كه زند گی ام در جهت رضایت اوست به نام اوكه زنده ایم به نام او كه آزادیم و زندگی ام به خاطر اوست شدنم در جهت اوست،بودنم از اوست یادم از اوست ،جانم اوست،مقصودم اوست ،مرامم اوست،احساسش می كنم با قلبمبا ذره ذره وجودم با تمام سلولهایم اما بیانش نتوانم كرد . ای همه چیزم به یادم باش كه بیتو هیچ پوچ خواهم بود. خدایا ! آرامش بر ما فرو فرست و به هنگام برخورد با دشمن پایدارمان بدار. بیدارتر از ستار

خدایا! هرگاه ما را فرا خوانند می آییم ، اگر چه با نوحه و گریه و زاری باشد.

 

گرداورنده : مهدی آدینه ******************** منبع : عاشورائیان شیراز 

انتشار خبرها در جوامع مجازی



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *